fundacja-karpowicz.org

Angela cofnęła się o krok i zamarła, osłaniając ręką piersi. Echo lata, świetlistoblady zarys kostiumu kąpielowego kontrastował z barwą jej zadziwiająco obfitego sromu. Nieco luźna skóra na pochylonym do przodu brzuchu przypominała o przebytych ciążach. Na mocnych, grubych udach Angeli było widać żylaki. Ale jej proste, symetrycznie wyciągnięte ramiona zdawały się należeć do młodej [...]

Dziś drugi epizod z Doktora Faustrolla, który opowie o rzeczach pierwszych. Natomiast jako podkład-narkotyk do lektury, przygotowaliśmy kapitalny, nowatorski film Hansa Richtera “Vormittagsspuk”, znany szerzej jako “Ghosts before breakfast”. Czyli – dosłownie – czapki z głów.

Z kraju kwitnącego Łukaszenki  przywieźliśmy ichniejszy dramat młodego, jak się zdaje, brutalisty, co to nie szczędzi białoruskiej łaciny. Bynajmniej. Tym samym pierwszą częścią Tęczy w moim domu Pawła Priażki w tłumaczeniu Katarzyny Kmiecińskiej otwieramy dział dramatyczny u Karpowicza. Czyli, w tłumaczeniu na język dramatu: (Scena wodowania. Rozwalamy butelkę o kadłub łajby. Chłopczyk z goździkami. W tle leci [...]

To będzie taki cykl życiowo muzyczny taka muzyka co to się ją puszcza z biegiem lat nam towarzyszy co się lubi od lat, co towarzyszy co się powtarza w autobusie, na poczcie, w ZUSie dziś k-44: tak ja zaczynam:

Jacques Derrida ukuł pojęcie “invaginacja” na określenie złożonego związku między tym, co w prowadzonym dyskursie znajduje się wewnątrz, a tym, co na zewnątrz. To, co uznajemy za wnętrze tekstu, czyli jego znaczenie, jest niczym innym jak jego wewnętrzną otoczką, uformowaną na kształt pochewki – tajemniczej, pożądanej, a zarazem pustej w środku, przez co nie [...]

“I Pan powiedział – Wpierw wyjąć musisz Świętą Zawleczkę. Potem masz zliczyć do trzech, nie mniej, nie więcej. Trzy ma być cyfrą, do której liczyć masz i cyfrą tą ma być trzy. Do czterech nie wolno ci liczyć, ani do dwóch. Masz tylko policzyć do trzech. Pięć jest wykluczone. Gdy cyfra trzy jako trzecia w [...]

Strzelając do Ceaucescu jeden z nas ma w lufie ślepą kulę. I jest jak u Goyi: wybałuszone spojrzenia, wezbrana skóra pod paznokciami. Kątem oka widzimy śmierć, która przestępuje z nogi na nogę, zupełnie tak jakby chciało jej się siku. Na opuszkach palców kręcą krople potu. Natalia ciągnie mnie za kurtkę. Natalia, nie teraz, celuję. Natalia urodziła [...]

paciorki wieczorami babcia mówiła: spuśćcie psy. ocierały się o noc i wracały czarne, przynosząc w sierści ochłapy języków i wiatr. wszystko rozlatywało się w sieni.

DEDYKACJA Zwraca się twoją uwagę, czytelniku, na słowa “Człowiek o wyższym umyśle, dla którego książka ta jest przeznaczona”. Czyż to nie znaczy po prostu: “dla ciebie”? AUTOR

oddani bliscy poznasz nas po szlaku śmierci lub innej muzyce. gotowych na niekończące się zdrady, z bólami podbrzusza, całym stresem dzielnicy skumulowanym pod sercem. a potem pokażą ci nasze pokoje. i chociaż mieliśmy niczego nie mówić, opowiemy wszystko: co tkwi za plakatem? co czyni tę wypukłość jeszcze bardziej ważną, owiniętą przez dłuższą chwilę ramieniem naszej uwagi? i co jeszcze bardziej świadomie chcielibyśmy robić? spotkania [...]

Profesor Miodek na wesoło:

Gdyby ktoś spytał mnie, jakie są moje ulubione dźwięki otoczenia, bez namysłu odpowiedziałbym, że są to: odgłos przelatującego samolotu oraz dźwięki kroków stawianych na śniegu. Oczywiście mówię tutaj o aspekcie jak najbardziej muzycznym, o którego wszędobylskiej totalności mówił już John Cage. I kiedy myślę o tych dźwiękach/odgłosach, to nie mogę również pominąć tego, co na [...]

UWAGA KSIĄŻKI – NAJGORSZE SĄ DOBRE to wystawa rysunków Antka Wajdy oraz prezentacja kontrowersyjnego, edukacyjnego filmu Karola Pęcherza i Antka Wajdy o nieświadomości społecznej i zagrożeniach związanych z powszechnym przyzwoleniem na czytanie książek. Zobacz, jak bardzo niebezpieczne są książki.

Nic nie zmieni faktu, że Pan Samochodzik to najlepszy bohater wszechczasów. Postać o charyzmie wprawiającej w osłupienie, obdarzona rzutkością myśli, instynktem skauta, nastawieniem patriotycznym, a przede wszystkim – najbardziej freakowatym pojazdem, jaki tylko można sobie wymyślić.

obiad z Jonaszem kiedy byłem u babki na obiedzie opowiadałem jej o Jonaszu mówiłem że Jonasz też miał swoją babcię którą bardzo kochał w jej mieszkaniu w starej przedwojennej kamienicy znajdował prawdziwy azyl czuł się tam chyba dobrze czytał Gombrowicza pił herbatę jadł ciastko wielokrotnie wracałem do tego obrazu: Jonasz idący do swej babci przechodzi koło kapliczki Najświętszej Maryi Panny pod [...]

Nawijać o dubstepie bez Buriala? OK!  To już drugi odcinek bez niego.  Wszakoż Burial to nie czysty dubstep, a jednocześnie – niech żyje paradoks – to najsłynniejszy wykonawca tego gatunku.  Takoż i Kode 9. Ale umówmy się: jeżeli ci wykonawcy nawet nie mieszczą się w rejestrze, a opowiedzieć o tej historii bez nich może i [...]

Czy w jakimkolwiek interesie leży, żeby kraść, grać w karty, rujnować pijaństwem własne zdrowie i zdolności, kłamać, krzywoprzysięgać, folgować nienawiści, szukać rozpaczliwie zemsty albo popełnić morderstwo? Nie. Wszystkie te drogi prowadzą do zguby. A więc dlaczego ludzie na nie wstępują? Bo takie właśnie popędy są nieodłączną częścią ułomnej występnej natury ludzkiej. Wykreślcie, zwolennicy niewolnictwa, z [...]

No, i mamy polemikę. Ale zanim zaczniemy cokolwiek  – i kogokolwiek – tutaj grzebać, zerknijmy na tekst Anny Nasiłowskiej, który ukazał się  w jednym z ostatnich numerów “Tygodnika Powszechnego”, inicjując tym samym debatę na temat literatury, i miejsca pisarza, w społeczeństwie. Gdzie? Tutaj. Gotowi? No, to chyżo.

Mój nieszczęsny brat! Jak okrutne noce mu zawdzięczam! “Nie dość gorliwie chwyciłem się podjętej próby. Igrałem sobie z jego słabością. To z mojej winy powrócimy na wygnanie, w niewolę”. Przypisywał mi osobliwego pecha i nader dziwaczną niewinność, i przytaczał niepokojące uzasadnienia.

Jeśli dziś środa, to jedziemy z drugą częścią muzycznego podsumowania Roku Pańskiego Ubiegłego, pióra Bartka Chacińskiego. Tym razem mniej semtexu, a więcej brzdęku rwanej struny. Głosowej.

Autostrada słońca Nad rozjechanym skrzydłem mięso i rogi i wysiadł prosiak z metalowego współdziałał z papiestwem i Habsburgami protektor sztuki renesansowej miał triceps naklejkę ale nie wystarczyło dlatego radio i szminka kaganat istniał na terenie Mongolii (zaraz podadzą kawę z amfetaminą) skrzydło już w czyśćcu ale protektor Rubens nauka życia zegarek dupa i polityka i twoje majtki i moja dupa razem z zegarkiem i samolotem i lalką bambi Porwanie córek Leukipa.

Uwaga poeci nabędę od zaraz poezje najchętniej beżowe grubości cztery i siedem dziesiątych mm do wypełnienia szczeliny pomiędzy podłogą dębową i nogą stołową rymy niekonieczne oferty kierować

Suchość w gardle Nie da się mówić. Ostatnia bezdeszczowa kropla. Pył i kurz blokują przejście myślom, a te grzęzną w pół drogi; zaraz utkną na amen. Żwir. Szuter. Każda szczelina zapchana. Po prostu korek. Jakby nie było słów. Wypowiadasz coś i słyszysz rzekę spierzchniętą w źródło, sad schodzący do światła przy ziemi i głębiej, do ziarnistego mroku pod palcami. Życie utknęło we [...]

Ponieważ to doprawdy skandal, że genialną naukę Doktora Faustrolla zjadło to straszne bydlę: lamus, postanowiliśmy zaprezentować cykl wykładów, przybliżających jego Dzieło. Dzieło Patafizyki (a także jego samego) będziemy lobbować z towarzyszeniem awangardy filmowej przedwojnia. Lektura  i seans tylko dla widzów do(mo)rosłych.  I na własne ryzyko.

Niedaleko był sklep, w którym nikogo nie było. Choćby sprzedawcy. Choćby sprzedawczyni. Czyżby sklep był już zamknięty, tylko zapomniano go zamknąć? Niemożliwe. Nie w tym fachu. Nie w tym kraju. Nie przy takim asortymencie. Tym bardziej że pod sufitem grał podwieszony maleńki telewizor. Nie zostawia się włączonego telewizora w zamkniętym sklepie. Na ekranie przesuwały się [...]

Wschód od zachodu Światły przewodniku, gdzie chlew? My, anonimowi respondenci twojej sprawy, Spoglądamy w ciebie z dołu, skulona masa waruje nocą.

FIZJOLOGIO, czego żądasz ode mnie? Czy chcesz dowieść, że małżeństwo wiąże na całe życie dwoje istot zupełnie sobie nie znanych? Że żyć – znaczy pragnąć, a żadne pragnienie nie oprze się więzom małżeństwa? Że małżeństwo jest instytucją niezbędną dla społeczeństwa, lecz przeciwną naturze?

- Jest jeszcze wolne powietrze w Krainie Boga Kadikisa – Gdzie podział się mój Strach, odkąd aura zasnuła Zamek? Z otrzymywanych depesz wycinam nieliczne frazy i daję im angaż do wiersza. Ktoś szepcze mam ciało świni, Ktoś mnie zaprasza do piekła, Niektórzy zostają wśród ścian ze wzrokiem utkwionym w orbitę. Na wieczność w tym małym kraju bez cienia dostępu [...]

Przed kilkudziesięciu laty Michel Foucault w rozmowie z Derekiem Attridge’em mówił: Fakt, że krytyka literacka zajmuje się tekstami uznawanymi za ‘literackie’, tekstami, o których mówimy właśnie, że zawieszają metafizyczne tezy, musi mieć wpływ na samą krytykę[1].