fundacja-karpowicz.org

Fundacja obecnie stara się o granty na  projekty o charakterze kulturalno – edukacyjnym, które będą realizowane głównie w mniejszych ośrodkach miejskich. Jednym z naszych głównych celów statutowych jest wspieranie zrównoważonego dostępu do kultury i edukacji. Nasze działania rozpoczynamy na terenie Dolnego Śląska.

Liczymy na wsparcie instytucji grantodawczych jak również na osoby prywatne.
Jeżeli chcesz nas wesprzeć, tutaj znajdziesz wszystkie potrzebne informacje
Mamy nadzieję, że już wkrótce w tym miejscu, będzie długa lista zrealizowanych przez naszą Fundację projektów. Jesteśmy młodą organizacją zarządzaną przez ambitny zespół, liczymy na mocny start w 2010 roku.

Przykładowe Projekty:
1) PARK ŻYWEGO JĘZYKA

Fundacja im. Tymoteusza Karpowicza, w porozumieniu z władzami miasta Wrocławia i zarządem Zieleni Miejskiej we Wrocławiu, przygotowuje  projekt mający na celu uczczenie najważniejszych twórców literatury i sztuki związanych z Wrocławiem i okolicami za pomocą bezprecedensowej inicjatywy. Z uwagi na cele Fundacji i jej niecodzienny, edukacyjno-ekologiczno-literacki charakter, zamierzamy w tej akcji powiązać wszystkie najważniejsze kierunki naszej działalności.

W ramach projektu „Park Żywego Języka”  planujemy zainicjować akcję sadzenia drzew na specjalnie wydzielonej przestrzeni miejskiej w stolicy Dolnego Śląska. Każdemu z drzew nadawane będzie imię konkretnego, wybitnego twórcy. Gatunek drzewa w założeniu powinien się łączyć i kojarzyć z dziełem patrona. W ten sposób przy użyciu minimalnych kosztów zostanie powołana do życia kolejna oryginalna – turystyczna, i zarazem kulturalna – atrakcja Wrocławia.

Podczas inauguracji Parku Żywego Języka planujemy posadzić drzewa dwóm wielkim, nieżyjącym już poetom Rafałowi Wojaczkowi i Tymoteuszowi Karpowiczowi, kolejnych  patronów powoła specjalna komisja, która w drodze narady wybierze kolejnych autorów.

Chcielibyśmy doprowadzić do sytuacji, w której sam akt posadzenia drzewa byłby swoistym świętem literatury w naszym mieście, a także okazją do uhonorowania, ale też spopularyzowania twórczości wyróżnionych autorów. Dlatego też do udziału w projekcie zaprosimy osoby związane z literaturą i sztuką, władze miasta, a także szerokie grono miłośników literatury, mieszkających we Wrocławiu.

Zakładamy, że przy odpowiedniej współpracy Fundacji i władz miasta, może powstać we Wrocławiu kolejny punkt na mapie podnoszący jego atrakcyjność zarówno dla turystów, jak i mieszkańców miasta. Uważamy, że drzewa, w przeciwieństwie do tradycyjnych, rzeźbionych w martwej materii pomników, posiadają szczególnie pozytywny, żywy, dynamiczny i perspektywiczny charakter, wobec czego ranga tego miejsca rokrocznie będzie wzrastać.

Sądzimy również, że otwarty charakter tej swoistej „alei gwiazd” będzie pozytywnie wpływać na lokalną społeczność, nie tylko jako teren zielony, ale także jako przestrzeń unikatową w skali kraju. Drzewo posadzone ręką autora, który znalazł trwałe miejsce w historii polskiej literatury, będzie namacalnym, wielowymiarowym symbolem jego życia i ważkości jego dzieła, a także okazją do swoistego zawiązania bliskości Czytelnika z Autorem, nawet po jego śmierci.

2) ANTOLOGIA LITERATURY DOLNOŚLĄSKIEJ

Polska literatura potrzebuje interesujących podsumowań i znakomicie skrojonych antologii – zwłaszcza z podziałem na poszczególne województwa, które od dawna tworzą wielobarwny tygiel kulturowy. W środowisku literackim już od dłuższego czasu daje się słyszeć, że na Dolnym Śląsku prozaików i – zwłaszcza – poetów mamy naprawdę świetnych, lecz są to rozproszone głosy, jednostki najczęściej zamieszkujące peryferia, więc taki, pojedynczy głos z pobrzeży, ma znikomą szansę przebicia się – i najczęściej niestety pozostaje niezauważalny. Bynajmniej nie dlatego, że nie jest wart zauważenia.

Jako Fundacja Na Rzecz Edukacji i Kultury im. Tymoteusza Karpowicza, postanowiliśmy wyjść naprzeciw tym oczekiwaniom i przygotowaliśmy publikację bez precedensu: przewodnik po Dolnym Śląsku, jakiego jeszcze nie było. Dokładniej mówiąc: vademecum po ostatnich dwudziestu latach literackiego życia okręgu. Dolnośląskie Menu Literackie to próba możliwie kompletnego przeglądu najciekawszych zjawisk, które realizowały się w tej części Polski – zarówno jeżeli chodzi o dokonania poszczególnych poetów czy prozaików, jak i pod kątem barwnego życia literackiego województwa. Ale jednocześnie odpowiedzmy na z pozoru trywialne pytanie: co mamy na myśli, mówiąc „literacki Dolny Śląsk”?

Na tym właśnie zasadza się fenomen tej książki. Jasne bowiem jest, że ton nadawał i nadaje tu Wrocław, jednak – jak się okazuje – małe, niepozorne miejscowości niekiedy nie ustępują mu na krok, jeżeli chodzi o natężenie wyrazistych osobowości twórczych i kreatywnych ośrodków, które animowały kulturę przez wiele ostatnich lat. Ta książka to jednocześnie pierwsza próba zawiązania partnerstwa pomiędzy tyloma miastami – od Kłodzka, Ząbkowic, Nowej Rudy i Bielawy, po Świdnicę, Strzelin, Wrocław, Wołów, Lubin, Głogów, Legnicę i Jelenią Górę. To zarazem jedyna jak na razie próba dowartościowania działalności literackiej mniejszych ośrodków miejskich Dolnego Śląska, które przeważnie nie mają szans, by zaistnieć na głównym rynku wydawniczym i w środkach masowego przekazu. Dlatego właśnie jest to znakomita forma promocji miast, biorących udział w projekcie.

Do udziału  antologii zaprosiliśmy najwybitniejszych pisarzy i krytyków pochodzących bądź mieszkających na Dolnym Śląsku, przez co mamy gwarancję, że Dolnośląskie Menu Literackie zapisze się w najnowszej historii literatury jako głośne wydarzenie, o którym będzie się mówić długo, i przed wszystkim długo z niego korzystać. Książka jest bowiem pomyślana i napisana w ten sposób, że zainteresuje nie tylko kręgi akademickie, ale będzie ciekawa również dla uczniów i szerokich rzesz miłośników literatury, mieszkających w naszym regionie i poza nim. Jesteśmy przekonani, przełoży się na długofalowe zainteresowanie działalnością literacką Dolnego Śląska zarówno u mieszkańców województwa, jak i reszty czytelników z innych zakątków kraju. Jedno jest pewne – jest o czym pisać. I, jak się okazuje, można zrobić to dobrze.

Antologia Literatury Dolnośląskiej 1989-2009 Dolnośląskie Menu Literackie jest ambitnym projektem redaktorskim łączącym krytycznoliteracką doraźność z próbą literaturoznawczego podsumowania, a także esencjonalną prezentacją najciekawszych zjawisk, spośród tych, które są przedmiotem prac badawczych. To cenny materiał wyjściowy dla przyszłych badaczy akademickich, ale nie brak jej także cech popularyzujących regionalne zjawiska literackie powstałe na przestrzeni dwóch ostatnich dekad. Wartość merytoryczna szkiców nie podlega dyskusji i wykracza daleko poza dotychczasowe krytyczne omówienia, natomiast dbałość o wybór omawianego materiału i przystępne podanie poruszanych kwestii powoduje, że książka może zyskać oddźwięk pozaakademicki, wśród młodzieży, a także wśród miłośników współczesnej literatury polskiej.

Konstrukcja całości pomyślana została w ten sposób, żeby szkice przekrojowe, a także obszerne omówienia twórczości poszczególnych autorów, uzupełniały się w najważniejszych zagadnieniach problemowych, ale jej wielką zaletą jest włączanie się do tej dyskusji fragmentów oryginalnych tekstów artystycznych, będących przedmiotem omówienia. Dostajemy tu bardzo celnie dokonany wybór z najważniejszych (najbardziej znanych) dolnośląskich twórców ostatniego okresu – Olgi Tokarczuk, Karola Maliszewskiego, Marka Krajewskiego, Jerzego Łukosza, Michała Witkowskiego, a także wielu innych docenianych już prozaików i poetów związanych z Dolnym Śląskiem. Nie jest to jednak typowe (i wątpliwe metodologicznie) rozpatrywanie literatury w kategoriach regionalnych, raczej udana próba uchwycenia jej, jak się okazuje, wyraźnej, a jednak trudnej do uchwycenia odmienności, przy całym jej zaangażowaniu i mocnym głosie w najważniejszych nurtach literatury ogólnopolskiej.

Kolejną wielką zaletą tej pracy zbiorowej jest dobór osób piszących poszczególne teksty. Nie tylko z tego powodu, że obok dojrzałych literaturoznawców i opiniotwórczych, głośnych krytyków (jak Wojciech Browarny, Marta Mizuro, Urszula Glensk, Paweł Mackiewicz) wykorzystano tu prace tych najlepiej się zapowiadających, którzy dopiero budują swoją pozycję. A także nie tylko dlatego, że wszyscy są związani z Dolnym Śląskiem. Ważniejsze jest to, że z reguły każdy z nich opracowywał te zagadnienia, które były mu bliskie jeszcze przed powstaniem antologii. Dlatego tak mało jest tu prób intuicyjnego, pobieżnego rozpoznania, a tak wiele celnych, odkrywczych, głęboko popartych głosów, składających się na syntezę ogólnopolskich, czy nawet europejskich zjawisk literackich, w regionalnej realizacji. Co zostało po prostu ciekawie zaprezentowane. Dodatkowo, poprzez obecność (choćby we fragmentach) omawianych tekstów oryginalnych, dostajemy tu dzięki temu swoisty podręcznik nauki czytania współczesnej literatury, kiedy bez konieczności szukania omawianych tekstów, czytelnik może łatwo i wygodnie sprawdzić zasadność wielu tropów interpretacyjnych.

Kolejną wielką zaletą tego opracowania wydaje się być pieczołowitość z jaką potraktowano regionalne regionalizmy. Oprócz tego co z literatury powstałej na Dolnym Śląsku w dwóch ostatnich dekadach przedostało się do obiegu ogólnopolskiego, zostało zauważone, nagrodzone, zyskało należną sobie rangę, dostajemy tu świetnie skatalogowane omówienia literatury niezauważonej, pominiętej w ogólnopolskim dyskursie, powstałej w wielu dolnośląskich miastach i miasteczkach. Twórcy, niejednokrotnie bardzo ciekawi, dostali tu szansę na zaistnienie w szerokim obiegu, i trzeba przyznać, wielu z nich wyszło z tej próby obronną ręką. Doraźnej krytyce literackiej umyka zwykle zbyt wiele i takie prace pieczołowicie badające pominięte (z powodów terytorialnych, z braku marketingowej siły przebicia ich twórców, ze słabości lokalnych wydawnictw) zjawiska, wydają się cenne.

Od lat siedemdziesiątych ubiegłego wieku (i ówczesnego wysiłku środowiska krakowskiego) nie było w Polsce próby podjęcia tak szeroko zakrojonej pracy badawczej nad literaturą regionalną w ujęciu dynamicznie rozwijającej się literatury w szerszym planie. A ta praca zbiorowa pokazuje, że wiele z takiej perspektywy można zauważyć. Ta książka zupełnie nie przypomina typowych antologii krytycznych, jest pełna pasji, rzetelności i błyskotliwości.

3) DOLNOŚLĄSKI FESTIWAL LITERACKI “PRETEKSTY”

Projekt realizowany będzie w miastach Dolnego Ślaska z zachowaniem podziału  na dzień poezji i dzień prozy,  Zaproszeni goście – uznani autorzy z Polski – będą stanowić filar programowy dni jeleniogórskich i świdnickich, który zostanie rozszerzony o lokalnych autorów z tych miast i regionów. Program złożony będzie zarówno z prezentacji nowości wydawniczych poezji i prozy współczesnej , jak również debat podejmujących kluczowe problemy związane z krytyką literacką, kondycją i miejscem literatury.

Program literacki rozszerzony zostanie o działania o charakterze artystycznym, który powstawać będzie wraz z jeleniogórskimi i świdnickimi artystami.

Organizatorzy chcą zadbać przede wszystkim aby festiwal miał urokliwy klimat, który może charakteryzować festiwale w mniejszych miastach (Nowe Horyzonty w Cieszynie czy Fort Legnica), a poprzez samą imprezę kształtować wizerunek miasta przyjaznego kulturze.

Festiwal w zamierzeniu ma dziać się w kilku miejscach, tak aby angażować różne struktury organizacyjne, takie jak kina, kameralne sceny teatralne, domy kultury, galerie, ale także otwarte przestrzenie miejskie. Będzie to znakomitą okazją do promocji wielu podmiotów, lepszym wykorzystaniem kubatury i możliwości sprzętowych przy organizacji imprezy, jak również znakomitą sytuacją do nawiązywania współpracy między poszczególnymi podmiotami.

Uważamy, iż wspólne działania zwiększają potencjał imprezy, jej nośność, lepsze dotarcie do zróżnicowanej publiczności.

Trwałym efektem działań festiwalowych będzie wydanie katalogu festiwalowego oraz rejestracja wydarzeń festiwalowych z przeznaczeniem dla popularyzacji festiwalu w Internecie.