Author Archive
Klown
Klownowi udaje się sprawić, że codzienne gesty stają się zaskakujące, nowe, niesamowite – a czyż to nie jest właściwa funkcja poety? Jego śmiech jest chrztem życia! I tak ten niszczyciel sprawia jednocześnie wrażenie odnowiciela: zabawa, jaką wznieca, jest zdrowa i silna. Bije z niego siła, siła unosząca,
Finaliści I Konkursu im. T. Karpowicza
133. Dokładnie tyle zgłoszeń odnotowano w pierwszej edycji Ogólnopolskiego Konkursu im. Tymoteusza Karpowicza na autorską książkę poetycką. Dziś lista finałowej piętnastki. Do których propozycji poetyckich poczuliśmy szczególną chemię?
Tajne Komplety ruszają
Już w piątek, 15 października oficjalne otwarcie Tajnych Kompletów w trakcie Międzynarodowego Festiwalu Opowiadania. Co się zmieniło od konferencji prasowej, która odbyła się 30 września?
Cezary Domarus: Wiersze
Studium wiersza o poznaniu
Wegetarianina eunuchem
– Niech się panu jeszcze przyjrzę. Z pańskich książek wiedziałam, że oboje należymy do rasy rudych. Ale gdzie są pańskie włosy? Myślałam, że jest pan wyższy. Gdzie są te szalone kobiety, które opisuje pan w swoich opowiadaniach? Wyobrażałam sobie, że po otwarciu drzwi zobaczę orgię. Chcę, żeby
rysy na obrysach (20)
kapitulacją z braku kopulacji rezygnacja z poczęć regulacji
Agnieszka Mirahina: Chimery kobiet u Bergmana
Postaciami, które w twórczości Bergmana podejmują najbardziej owocny dialog, są kobiety – w ?Sonacie Jesiennej? reżyser nawet sugeruje, że pępowina między matką a córką nigdy nie została przecięta. Kwestia nie dotyczy tylko relacji matki z córką, wszak w ?Personie? taki dialog ? pomiędzy dwiema pozornie tylko obcymi
Anna Gołkowska: ?To glina, udręczona tchnieniem Pana Boga?
Przedzierając się przez ostatni tom Tkaczyszyna-Dyckiego czytelnikowi towarzyszy poczucie wchodzenia niezwykle głęboko w czyjeś życie.
Jacek Bierut: Dukt 8
Ze sporym opóźnieniem przeczytałem ?Wojaczka wielokrotnego? Beresia i Batorowicz-Wołowiec. Bardzo sprytnie, niemal po chandlerowsku, skrojona lektura do poduszki. Jest trup, pełno tam różnych motywów, mylnych tropów i ludzi (choć ciekawie mówi niewielu; najbardziej ujęły mnie głosy Orskiego, Łukasiewicza, Krynickiego), ale Wojaczka, takiego jak o nim myślę, niemal