Rzeczy

Pisarz jako krytyk. Krytyk jako pisarz (13)

OK. Pora skoncentrować się na skrótowym omówieniu zmienności ról krytyka i pisarza po transformacji ustrojowej w Polsce. Jakie zmiany dla obiegu literatury i krytyki przyniosła zmiana systemu politycznego w 1989 roku? Jak na nowo kształtowała się relacja pomiędzy krytyką a literaturą w warunkach kształtującego się,  tak jest,

? propos PR

…taką nazwę będą nosić comiesięczne, otwarte spotkania poświęcone problematyce public relations ? dziedziny zwanej ?Piątą władzą?.

FESTIWAL preTEXTY przed nami Jelenia Góra, Bielawa, Świdnica

Zarówno Jelenia Góra, Bielawa jak i Świdnica są miastami, w których od wielu lat nie organizowano znaczących imprez o charakterze literackim. Konieczność promowania tej dziedziny sztuki w mniejszych rejonach wydaje się rzeczą palącą, zważywszy na coraz mniejsze zainteresowanie książką i zatrważająco niski poziom czytelnictwa. Misją festiwalu staje

Agnieszka Mirahina: Cicha woda…

Cicha woda: miasto niszczące i niszczejące Śmierć w Wenecji to niezwykła opowieść o przemijaniu. Przedstawia historię starzejącego się artysty Aschenbacha, który odwiedza Wenecję i na hotelowej wyspie Lido zakochuje się w młodym chłopcu, Polaku o imieniu Tadzio. Aschenbach popada w coraz większy obłęd i z dnia na

Nie ma wątków księżycowych: wywiad z Mirką Szychowiak

Jacek Bierut: Mirko, po pięciu latach milczenia, po pięciu latach od debiutu, publikujesz nagle dwie książki poetyckie jednocześnie. Skąd się bierze ta obfitość?

Klown

Klownowi udaje się sprawić, że codzienne gesty stają się zaskakujące, nowe, niesamowite – a czyż to nie jest właściwa funkcja poety? Jego śmiech jest chrztem życia! I tak ten niszczyciel sprawia jednocześnie wrażenie odnowiciela: zabawa, jaką wznieca, jest zdrowa i silna. Bije z niego siła, siła unosząca,

Cezary Domarus: Wiersze

Studium wiersza o poznaniu

Agnieszka Mirahina: Chimery kobiet u Bergmana

Postaciami, które w twórczości Bergmana podejmują najbardziej owocny dialog, są kobiety – w ?Sonacie Jesiennej? reżyser nawet sugeruje, że pępowina między matką a córką nigdy nie została przecięta. Kwestia nie dotyczy tylko relacji matki z córką, wszak w ?Personie? taki dialog ? pomiędzy dwiema pozornie tylko obcymi

Anna Gołkowska: ?To glina, udręczona tchnieniem Pana Boga?

Przedzierając się przez ostatni tom Tkaczyszyna-Dyckiego czytelnikowi towarzyszy poczucie wchodzenia niezwykle głęboko w czyjeś życie.

Maciej Topolski: Uwielbiam kursywę. A pan?

Uwielbiam kursywę. A pan? Na marginesie Zdeptanego kwiatuszka Ronalda Firbanka