Rzeczy
Sławomir Nosal: Śladowanie świata
Po tomiku Po krzyku przychodzi czas na zradykalizowanie jeszcze jednej strategii, znanej z wcześniejszej twórczości poetki. Po krzyku/Po krzyku* mówi się głosem ściszonym. A to dlatego, że najważniejsze, najistotniejsze i najbliższe człowiekowi słowa wypowiada się zawsze szeptem, czule i jakby ze wstydem. Nie będzie przesadą rzec, że
Michał Krawiel: Bletki i baletki
Mesydżów ciąg
Marta Koronkiewicz: „wymagam od świata, żeby działał?
?Człowiek ambitny, nawet pełen zalet, może być uczciwy jedynie zewnętrznie. Dowierzajmy tylko zobojętniałym.? E. Cioran
Agnieszka Mirahina: Oścież; Flagowanie
Oścież wleczona po kraju na wylot kraju na wylot i oścież nienawiść. niesiona w pysku dla młodych. to pora karmienia w bramach pora od ziarna i plew
Agnieszka Mirahina: Breslau
Breslau
juke / footwork
Juke / footwork, co to jest? – można by z miejsca zadać sobie to całkiem słuszne pytanie, widząc słowa dla większości z nas całkiem nowe i (prawie) zupełnie obce. Od razu zaznaczę, że będzie mowa o muzyce i tańcu, ponieważ w tym przypadku oba terminy są ze
Pisarz jako krytyk. Krytyk jako pisarz (11)
Krytycy spoza szkół ? Kisielewski i Sandauer
Paweł Kaczmarski: Metafory i komunały (I)
Mgnienie oka
Dan Tur?ll: Powinienem być taksówkarzem
Powinienem być taksówkarzem (przeł. Ewa Birk)
Maciej Topolski: Siwy świszczypała podnosi i opuszcza rękę
Siwy świszczypała podnosi i opuszcza rękę, czyli o poetyckim powołaniu Bogusława Kierca (I)